جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهردیف: می‌کنیقافیه: ـهقطعات

پادشاها لشکر توفیق همراه تواند

خیز اگر بر عزم تسخیر جهان ره می‌کنی

واژهٔ قافیهردیف: دانستقافیه: ـهغزلیات

به کویِ میکده هر سالِکی که رَه دانست

دری دگر زدن اندیشهٔ تَبَه دانست

واژهٔ قافیهردیف: بود برفتقافیه: ـهدیوان شمس

شاهی که شفیع هر گنه بود برفت

وانشب که به از هزار مه بود برفت

واژهٔ قافیهردیف: توستقافیه: ـهدیوان شمس

مرا چو زندگی از یاد روی چون مه توست

همیشه سجده گهم آستان خرگه توست

واژهٔ قافیهردیف: نیستقافیه: ـهدیوان شمس

قبله امروز جز شهنشه نیست

هر که آید به در بگو ره نیست

واژهٔ قافیهردیف: آمدقافیه: ـهدیوان شمس

ساقی برخیز کان مه آمد

بشتاب که سخت بی‌گه آمد

واژهٔ قافیهردیف: می‌زندقافیه: ـهدیوان شمس

هم دلم ره می‌نماید هم دلم ره می‌زند

هم دلم قلاب و هم دل سکه شه می‌زند

واژهٔ قافیهردیف: شوقافیه: ـهدیوان شمس

گر عاقل و عالمی به عشق ابله شو

ور ماه فلک توی چو خاک ره شو

واژهٔ قافیهردیف: می‌طلبیقافیه: ـهدیوان شمس

ای بر سر ره نشسته ره می‌طلبی

در خرمن مه فتاده مه می‌طلبی

واژهٔ قافیهقافیه: ـهدیوان شمس

آخر چه کند یوسف کز چاه بپرهیزد

کو دیده ربودستش و آن چاه میان ره

واژهٔ قافیهردیف: چه شسته‌ایقافیه: ـهدیوان شمس

شوری فتاد در فلک ای مه چه شَسته‌ای

پرنور کن تو خیمه و خرگه چه شَسته‌ای

واژهٔ قافیهردیف: استقافیه: ـهرباعیات خیام به پژوهش سیدعلی میرافضلی

هر جانِ شریف کو شناسایِ ره است

داند که هر آنچه آید از جایگَه است