جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـشکنددیوان اشعار

آن کودک لشکری که لشکر شکند

دایم دل ما چو قلب کافر شکند

واژهٔ قافیهقافیه: ـنددیوان اشعار

مرا همیشه دل از وصل یار می شکند

سبوی من به لب جویبار می شکند

هم‌قافیهقافیه: ـکنددیوان شمس

روزیکه مرا عشق تو دیوانه کند

دیوانگی کنم که دیو آن نکند

هم‌قافیهقافیه: ـکنددیوان اشعار

وقت است نوبهار در عیش وا کند

باغ از شکوفه خنده دندان نما کند

هم‌قافیهقافیه: ـکنددیوان اشعار

محبوس آسمان چه پروبال واکند

در زیر سنگ سبزه چه نشو ونما کند

هم‌قافیهقافیه: ـکنددیوان اشعار

آنجا که شوق دست حمایت بدر کند

شبنم در آفتاب قیامت سفر کند

هم‌قافیهردیف: گذارقافیه: ـکنددیوان اشعار

عارف ز نه سپهر چو صرصر کند گذار

چون برق ازین سیاهی لشکر کند گذار

هم‌قافیهردیف: بازیقافیه: ـکندغزلیات

تبسم از لبت چون موج در گوهر کند بازی

نسیم از طره‌ات چون فتنه در محشر کند بازی

هم‌قافیهردیف: بازیقافیه: ـکندغزلیات

درین مکتب‌ که باز آن طفل بازیگر کند بازی

که از علم آنچه تعلیمش دهی از برکند بازی

هم‌قافیهردیف: بازیقافیه: ـکندغزلیات

گرفتم شوخیت با شورصد محشرکند بازی

می تمکین همان در ساغر گوهر کند بازی

هم‌قافیهقافیه: ـنداشعار منتسب

بردار دل از مادر دهر ای فرزند

با نصف اخیر شوهرش در پیوند

هم‌قافیهردیف: مبادقافیه: ـندغزلیات

تَنَت به نازِ طبیبان نیازمند مباد

وجود نازکت آزردهٔ گزند مباد