جست‌وجو در اشعار

هم‌قافیهقافیه: ـفتمدیوان اشعار

چو تو آمدی مرا بس که حدیث خویش گفتم

چو تو ایستاده باشی ادب آن که من بیفتم

هم‌قافیهقافیه: ـفتمدیوان اشعار

من همان روز که آن خال بدیدم گفتم

بیم آن است بدین دانه که در دام افتم

هم‌قافیهردیف: هرگزقافیه: ـفتمدیوان شمس

گر گوهر طاعتی نسفتم هرگز

ور گرد بدی ز دل نرفتم هرگز

هم‌قافیهقافیه: ـفتمدیوان شمس

باغی که من از بهار او بشکفتم

بشکفت و نمود هرچه من میگفتم

هم‌قافیهقافیه: ـفتمدیوان شمس

شادی کردم چو آن گهر شد جفتم

چون موج ز باد و بود خود آشفتم

هم‌قافیهقافیه: ـفتمدیوان شمس

من دوش فراق را جفا میگفتم

با دهر فراق پیش می‌آشفتم

هم‌قافیهقافیه: ـفتمدیوان شمس

گر تو بنمی خسپی بنشین تو که من خفتم

تو قصه خود می گو من قصه خود گفتم

هم‌قافیهردیف: و رفتمقافیه: ـفتمدیوان اشعار

تلخی ز لب لعل تو نشنفتم و رفتم

خوش باش که ناکام دعا گفتم و رفتم

هم‌قافیهردیف: با توقافیه: ـفتممختارنامه

بس دُرِّ یقین که میبسفتم با تو

آگاه شوی که من نخفتم با تو

هم‌قافیهقافیه: ـتمغزلیات

بازآی ساقیا که هواخواهِ خدمتم

مشتاقِ بندگیّ و دعاگویِ دولتم

هم‌قافیهردیف: داردقافیه: ـتمدیوان اشعار

لب خوش بوسه ای در تنگنای حیرتم دارد

میان نازکی در پیچ و تاب غیرتم دارد

هم‌قافیهقافیه: ـتمدیوان اشعار

از هوای تر بر افروزد چراغ عشرتم

رشته باران بود شیرازه جمعیتم