جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـناییدیوان شمس

چون نیشکر است این نیت ای نایی

شیرین نشود خسرو ما گر نایی

واژهٔ قافیهقافیه: ـاییدیوان اشعار

اگرم زنده باز خواهی دید

رنجه شو پیش‌تر چرا نایی؟

واژهٔ قافیهقافیه: ـاییدیوان شمس

دانی که نداری به جهان گنجایی

در غیب بچفسیدی و بیرون نایی

واژهٔ قافیهقافیه: ـاییدیوان شمس

دهان عشق می‌خندد که نامش ترک گفتم من

خود این او می‌دمد در ما که ما ناییم و او نایی

واژهٔ قافیهقافیه: ـاییدیوان شمس

بیزارم از آن گوش که آواز نی اشنود

و آگاه نشد از خرد و دانش نایی

واژهٔ قافیهقافیه: ـاییدیوان شمس

هم بر لب دوست مست گشتیم

نالان شده مست همچو نایی

واژهٔ قافیهقافیه: ـاییدیوان شمس

به درون توست مطرب چه دهی کمر به مطرب

نه کم است تن ز نایی نه کم است جان ز نایی

واژهٔ قافیهقافیه: ـاییدیوان شمس

خاموش کردم لیکن روانم

در اندرونم گشته‌ست نایی

واژهٔ قافیهقافیه: ـاییدیوان شمس

جنس سگانی وغ وغ کنانی

می‌گرد در کو در خانه نایی

واژهٔ قافیهردیف: گرفتقافیه: ـاییدیوان اشعار

در گرفتاری بود جمعیت خاطر محال

با دو دست بسته نتوان دست یغمایی گرفت

واژهٔ قافیهردیف: راقافیه: ـاییغزلیات

اثر دور است ازین یاران حقوق آشنایی را

سر وگردن مگر ظاهرکند درد جدایی را

واژهٔ قافیهردیف: ستقافیه: ـاییغزلیات

ز خویش‌ مگذر اگر جوهرت‌ شناسایی‌ ست

که خو‌‌دپرستی عالم‌، بهار یکتایی‌ست