جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهردیف: نمی‌کشدقافیه: ـانمغزلیات

چو شمع هیچکس به زیانم نمی‌کشد

در خاک و خون به غیر زبانم نمی‌کشد

واژهٔ قافیهقافیه: ـمغزلیات

می‌جست از سحابِ اَمل رحمتی ولی

جز دیده‌اش مُعاینه بیرون نداد نَم

واژهٔ قافیهردیف: استقافیه: ـمدیوان اشعار

کارم چو زلف یار پریشان و دَرهم است

پشتم به‌سان ابروی دل‌دار پرخَم است

واژهٔ قافیهردیف: نمی‌بینمقافیه: ـمدیوان اشعار

دلم تا عشق باز آمد، در او جز غم نمی‌بینم

دلی بی‌غم کجا جویم؟ که در عالم نمی‌بینم

واژهٔ قافیهردیف: زندقافیه: ـمدیوان شمس

گر جان عاشق دم زند آتش در این عالم زند

وین عالم بی‌اصل را چون ذره‌ها برهم زند

واژهٔ قافیهردیف: داردقافیه: ـمدیوان شمس

اگر صد همچو من گردد هلاک او را چه غم دارد

که نی عاشق نمی‌یابد که نی دلخسته کم دارد

واژهٔ قافیهردیف: سیرقافیه: ـمدیوان شمس

نگشتم از تو هرگز ای صنم سیر

ولیک از هجر گشتم دم به دم سیر

واژهٔ قافیهقافیه: ـمدیوان شمس

زمین ار خورده بودی فارغستی

از آنک ابر تر بارد بر او نم

واژهٔ قافیهقافیه: ـمدیوان شمس

زمین ار خورده بودی فارغستی

از آن که ابر تر بارد بر او نم

واژهٔ قافیهردیف: شدمقافیه: ـمدیوان شمس

سالکان راه را محرم شدم

ساکنان قدس را همدم شدم

واژهٔ قافیهردیف: راقافیه: ـمدیوان اشعار

به جوش آورد باد نوبهاران خون عالم را

اگر چون غنچه از اهل دلی، دریاب این دم را

واژهٔ قافیهردیف: بجاستقافیه: ـمدیوان اشعار

شکر این آب و علف ضایع کنان یک دم بجاست

شکر ارباب سخن باقی است تا عالم بجاست