جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـزاندیوان اشعار

شد وزان سوی رزان باد خزان باز وزان

گشت زرد از غم بی برگی خود رنگ رزان

واژهٔ قافیهردیف: بودقافیه: ـزاندیوان اشعار

بر اهل کرم لرز خاقانیا

که بر کیمیا مرد لرزان بود

واژهٔ قافیهردیف: همی‌یابمقافیه: ـاندیوان اشعار

آنچه در قعر جان همی‌یابم

مغز هر دو جهان همی‌یابم

واژهٔ قافیهردیف: نگنجدقافیه: ـاندیوان اشعار

جانا حدیث حسنت در داستان نگنجد

رمزی ز راز عشقت در صد زبان نگنجد

واژهٔ قافیهردیف: باشدقافیه: ـاندیوان اشعار

دل و طبعی که من دارم اگر دریا و کان باشد

یکی جوهر نثار آید یکی گوهر فشان باشد

هم‌قافیهقافیه: ـوزاندیوان شمس

بگویم مثالی از این عشق سوزان

یکی آتشی در نهانم فروزان

هم‌قافیهقافیه: ـزاندیوان اشعار

خواهی به بهار گیر خواهی به خزان

کس نیست به جز چنار صباغ رزان

هم‌قافیهقافیه: ـانقصاید

شد عرصهٔ زمین چو بساط ارم جوان

از پرتو سعادت شاه جهان‌ستان

هم‌قافیهردیف: گیردقافیه: ـانقصاید

سپیده‌دم که صبا بوی لطف جان گیرد

چمن ز لطف هوا نکته بر جنان گیرد

هم‌قافیهردیف: می‌رفتقافیه: ـانقطعات

قوت شاعرهٔ من سحر از فرط ملال

متنفر شده از بنده گریزان می‌رفت

هم‌قافیهردیف: نبردقافیه: ـاناشعار منتسب

من و صلاح و سلامت؟ کَس این گمان نَبَرَد

که کَس به رِندِ خرابات، ظَنِّ آن نَبَرَد

هم‌قافیهردیف: تو بادقافیه: ـانقطعات

خسروا گوی فلک در خم چوگان تو شد

ساحت کون ومکان عرصهٔ میدان تو باد