جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـشیمدیوان شمس

نور فلک شمس دین مفخر تبریز ما

از رخ آن آفتاب چرخ درون مه وشیم

هم‌قافیهقافیه: ـوشیمغزلیات

دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیم

سخن اهل دل است این و به جان بنیوشیم

هم‌قافیهقافیه: ـوشیمدیوان شمس

ما بادهٔ ز خون دل خود می‌نوشیم

در خم تن خویش چو می می‌جوشیم

هم‌قافیهردیف: ماقافیه: ـوشیمدیوان اشعار

گر به ظاهر چون لب پیمانه خاموشیم ما

از ته دل چون خم سربسته در جوشیم ما

هم‌قافیهردیف: ماقافیه: ـوشیمدیوان اشعار

چشم مست یار شد مخمور و مدهوشیم ما

باده از جوش نشاط افتاد و در جوشیم ما

هم‌قافیهردیف: اولیترقافیه: ـوشیممختارنامه

در فقر، سیاه پوشیم اولیتر

صافی دل و دُرد نوشیم اولیتر

هم‌قافیهقافیه: ـوشیمدیوان اشعار

ما به یادت نشسته خاموشیم

کرده از خویشتن فراموشیم

هم‌قافیهردیف: ماقافیه: ـوشیمغزلیات

چون نگاه از بس به ذوق جلوه همدوشیم ما

یک مژه تا وا شود، صد دشت آغوشیم ما

هم‌قافیهردیف: ماقافیه: ـوشیمغزلیات

حیرتیم، اما به وحشت‌ها هم‌آغوشیم ما

همچو شبنم، با نسیم صبح همدوشیم ما

هم‌قافیهقافیه: ـشیمدیوان شمس

از خویش خوشم، ز  نی نباشد خوشیم

از خود گرمم نه آب و نه آتشیم

هم‌قافیهقافیه: ـشیمدیوان اشعار

گاهی در آب دیده و گاهی در آتشیم

درمانده متابعت نفس سرکشیم

هم‌قافیهردیف: افتادستقافیه: ـیمغزلیات

تا سرِ زلفِ تو در دستِ نسیم افتادست

دلِ سودازده از غُصه دو نیم افتادست