جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهردیف: باشدقافیه: ـشغزلیات

نقدِ صوفی نه همه صافیِ بی‌غَش باشد

ای بسا خرقه که مُستوجبِ آتش باشد

واژهٔ قافیهردیف: دارمقافیه: ـشغزلیات

در نهانخانهٔ عشرت صنمی خوش دارم

کز سر زلف و رخش، نعل در آتش دارم

واژهٔ قافیهردیف: گرفته‌ستقافیه: ـشدیوان شمس

دگربار این دلم آتش گرفته‌ست

رها کن تا بگیرد خوش گرفته‌ست

واژهٔ قافیهردیف: آمدقافیه: ـشدیوان شمس

عید آمد و خوش آمد دلدار دلکش آمد

هر مرده‌ای ز گوری برجست و پیشش آمد

واژهٔ قافیهردیف: بودقافیه: ـشدیوان شمس

دوست همان به که بلاکش بود

عود همان به که در آتش بود

واژهٔ قافیهقافیه: ـشدیوان شمس

بخرام بیا کاین دم والله که نمی‌گنجد

نی میوه و نی شیوه نی چرخ و مه و مه وش

واژهٔ قافیهقافیه: ـشدیوان شمس

گاهی چو آفتابم سرمایه بخش صد مه

گه چون مهم گذاران در عشق یار مه وش

واژهٔ قافیهردیف: می‌رویقافیه: ـشدیوان شمس

گر در آب و گر در آتش می‌روی

آن نمی‌دانم برو خوش می‌روی

واژهٔ قافیهردیف: استقافیه: ـشدیوان اشعار

گرچه در دفع کدورت هر نوایی دلکش است

در میان سازها، نی تیر روی ترکش است

واژهٔ قافیهقافیه: ـشمختارنامه

گفتم: دل من ببردی ای جادو وش!

گفتا: چکنم تو دل ندادی خوش خوش

واژهٔ قافیهقافیه: ـشدیوان اشعار

قلاش وش دیدم بتی ای وقت آن قلاش خوش

کو باخت نقد دین و دل در عشق آن قلاش وش

واژهٔ قافیهردیف: می باشقافیه: ـشدیوان اشعار

دلا ملازم رندان دردکش می باش

به هر چه می رسد از صاف و درد خوش می باش