جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـیاشعار منتسب

آنکه بهر جرعه ای جان می دهد

جامه زو بستان و جامی ده به وی

واژهٔ قافیهردیف: کنمقافیه: ـیغزلیات

حاشا که من به موسمِ گُل تَرکِ مِی کُنم

من لافِ عقل می‌زنم، این کار کِی کنم

واژهٔ قافیهقافیه: ـیغزلیات

بر مِهرِ چرخ و شیوهٔ او اعتماد نیست

ای وای بر کسی که شد ایمن ز مکرِ وی

واژهٔ قافیهقافیه: ـیغزلیات

نوشته‌اند بر اِیوانِ جَنةُ المَأویٰ

که هر که عشوهٔ دُنییِ خرید، وای به وی

واژهٔ قافیهقافیه: ـیغزلیات

نه رازش می‌توانم گفت با کس

نه کس را می‌توانم دید با وی

واژهٔ قافیهردیف: باشدقافیه: ـیدیوان اشعار

آهو بره را که شیر در پی باشد

بیچاره چه اعتماد بر وی باشد؟

واژهٔ قافیهردیف: خسبدقافیه: ـیدیوان شمس

آن سر که بود بی‌خبر از می خسبد

آنکس که خبر یافت از او کی خسبد

واژهٔ قافیهردیف: کنیدقافیه: ـیدیوان شمس

ای طربناکان ز مطرب التماس می‌ کنید

سوی عشرت‌ها روید و میل بانگ نی کنید

واژهٔ قافیهردیف: رسدقافیه: ـیدیوان شمس

هر زمان لطفت همی در پی رسد

ور نه کس را این تقاضا کی رسد

واژهٔ قافیهردیف: نیقافیه: ـیدیوان شمس

ای بود تو از کی نی وی ملک تو تا کی نی

عشق تو و جان من جز آتش و جز نی نی

واژهٔ قافیهقافیه: ـیدیوان شمس

آن زنانِ مصر اندر بیخودی

زخم‌ها خورده نکرده وای وی

واژهٔ قافیهردیف: باید کردقافیه: ـیمختارنامه

راهی که همه سلوک وی باید کرد

کی؟ نتوان گفت از آن و طی باید کرد