جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـچیدندیوان اشعار

مروت نیست گل از بوستان پیش از سحر چیدن

بساط خرمی و عیش را ناچیده برچیدن

واژهٔ قافیهقافیه: ـیدنغزلیات

مرادِ دل ز تماشای باغِ عالم چیست؟

به دستِ مردمِ چشم از رخِ تو گل چیدن

واژهٔ قافیهردیف: نیستقافیه: ـیدندیوان اشعار

روز وصلم قرار دیدن نیست

شب هجرانم آرمیدن نیست

واژهٔ قافیهقافیه: ـیدندیوان اشعار

میان باغ حرام است بی تو گردیدن

که خار با تو مرا به که بی تو گل چیدن

واژهٔ قافیهقافیه: ـیدندیوان شمس

ای لعل لبت معدن شکر چیدن

وز چشم تو نور نامصور دیدن

واژهٔ قافیهقافیه: ـیدندیوان شمس

ابابیلی شو و از پیل مگریز

ابابیل است دل در دانه چیدن

واژهٔ قافیهردیف: چراقافیه: ـیدندیوان اشعار

آهِ عالمسوز را در سینه دزدیدن چرا؟

برق را پیراهنِ فانوس پوشیدن چرا

واژهٔ قافیهردیف: نمی داند که چیستقافیه: ـیدندیوان اشعار

دیده های شرمگین، دیدن نمی داند که چیست

دست خواب آلود، گل چیدن نمی داند که چیست

واژهٔ قافیهردیف: نداشتقافیه: ـیدندیوان اشعار

ای ستمگر از نگاه دور رنجیدن نداشت

این گناه سهل، بر انگشت پیچیدن نداشت

واژهٔ قافیهردیف: گرفتقافیه: ـیدندیوان اشعار

تا عرق از چهره جانان تراویدن گرفت

اشک گرم از دیده خورشید غلطیدن گرفت

واژهٔ قافیهردیف: نیستقافیه: ـیدندیوان اشعار

اگر نمی تپدم دل، ز آرمیدن نیست

که تنگنای جهان جای دل تپیدن نیست

واژهٔ قافیهردیف: استقافیه: ـیدندیوان اشعار

مرگ سبکروان ، طلب آرمیدن است

چون نبض، زندگانی ما در تپیدن است