جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـکشدیوان اشعار

ای پیر مناجاتی رختت به قلندر کش

دل از دو جهان برکن دردی ببر اندر کش

واژهٔ قافیهردیف: گرفته‌ستقافیه: ـشدیوان شمس

دگربار این دلم آتش گرفته‌ست

رها کن تا بگیرد خوش گرفته‌ست

واژهٔ قافیهردیف: استقافیه: ـشدیوان شمس

ساقی بیار باده که ایام بس خوشست

امروز روز باده و خرگاه و آتش است

واژهٔ قافیهردیف: بودقافیه: ـشدیوان شمس

دوست همان به که بلاکش بود

عود همان به که در آتش بود

واژهٔ قافیهقافیه: ـشدیوان شمس

ای باد صبا به کوی آن دلبر کش

احوال دلم بگوی اگر باشد خوش

واژهٔ قافیهقافیه: ـشدیوان شمس

ای روی چو آفتاب تو شادی کش

وی موی تو سرمایه ده، جمله حبش

واژهٔ قافیهقافیه: ـشدیوان شمس

تا چند چو الحمد مرا می‌خوانی

همچون بقره بگیر گوش من و کش

واژهٔ قافیهقافیه: ـشدیوان شمس

بیچاره دل سوختهٔ محنت کش

در آتش عشق تو همی سوزد خوش

واژهٔ قافیهقافیه: ـشدیوان شمس

شش جهتم از رخ تو وز نظر فرخ تو

هفت فلک را بدهد خوبی و کش خوبی و کش

واژهٔ قافیهقافیه: ـشدیوان شمس

گوشی کشد مرا می گوشی دگر کشد وی

ای دل در این کشاکش بنشین و باده می‌کش

واژهٔ قافیهردیف: از اوقافیه: ـشدیوان شمس

سر و پا گم کند آن کس که شود دلخوش از او

دل کی باشد که نگردد همگی آتش از او

واژهٔ قافیهردیف: بودنقافیه: ـشمختارنامه

بر خاکِ درت پای در آتش بودن

خوشتر بودم کز دگری خوش بودن