جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـکنددیوان شمس

روزیکه مرا عشق تو دیوانه کند

دیوانگی کنم که دیو آن نکند

واژهٔ قافیهقافیه: ـکنددیوان اشعار

وقت است نوبهار در عیش وا کند

باغ از شکوفه خنده دندان نما کند

واژهٔ قافیهقافیه: ـکنددیوان اشعار

محبوس آسمان چه پروبال واکند

در زیر سنگ سبزه چه نشو ونما کند

واژهٔ قافیهقافیه: ـکنددیوان اشعار

آنجا که شوق دست حمایت بدر کند

شبنم در آفتاب قیامت سفر کند

واژهٔ قافیهردیف: گذارقافیه: ـکنددیوان اشعار

با عاشقان حرارت دوزخ چه می کند؟

آتش سبک ز بال سمندر کند گذار

واژهٔ قافیهردیف: بازیقافیه: ـکندغزلیات

تبسم از لبت چون موج در گوهر کند بازی

نسیم از طره‌ات چون فتنه در محشر کند بازی

واژهٔ قافیهردیف: بازیقافیه: ـکندغزلیات

درین مکتب‌ که باز آن طفل بازیگر کند بازی

که از علم آنچه تعلیمش دهی از برکند بازی

واژهٔ قافیهردیف: بازیقافیه: ـکندغزلیات

گرفتم شوخیت با شورصد محشرکند بازی

می تمکین همان در ساغر گوهر کند بازی

واژهٔ قافیهقافیه: ـنددیوان شمس

خسرو وداع ملک خود از بهر شیرین می‌کند

فرهاد هم از بهر او بر کوه می‌کوبد کلند

واژهٔ قافیهقافیه: ـنددیوان شمس

دریغ پرده هستی خدای برکندی

چنانک آن در خیبر علی حیدر کند

واژهٔ قافیهردیف: می کندقافیه: ـوددیوان اشعار

دل را سیاه آه غم آلود می کند

تاریک چشم روزنه را دود می کند

واژهٔ قافیهقافیه: ـنددیوان اشعار

جان بسی کندیم بهر گوهری از کان وصل

کان اگر اینست و گوهر جان بسی خواهیم کند