جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـگرهغزلیات

زین چمن درکف ندارد غنچهٔ دل جز گره

دانهٔ ما را چو گوهر نیست حاصل جز گره

واژهٔ قافیهردیف: چه تدبیر کنمقافیه: ـرهمختارنامه

شد رنجِ دلم فَرِهْ چه تدبیر کنم

بگسست مرا زِرِهْ چه تدبیر کنم

واژهٔ قافیهقافیه: ـهدیوان اشعار

دلا بین ز توبه به کارم گره

قل استغفرالله مما کره

واژهٔ قافیهقافیه: ـهدیوان اشعار

رشته یکی دان و گره صد هزار

کیست کزین رشته گشاید گره

واژهٔ قافیهقافیه: ـهدیوان اشعار

نیست به چالاکی و چستی چو تو

نی که میان بست به چندین گره

واژهٔ قافیهقافیه: ـهدیوان اشعار

شد دل خلقی اسیر چند نهی گرد رخ

زلف شکن بر شکن جعد گره بر گره

واژهٔ قافیهقافیه: ـهدیوان اشعار

بنگر چگونه بست تو را آنکه بست

اندر جهان به رشته به چندین گره

واژهٔ قافیهقافیه: ـهدیوان اشعار

از تب چو تار موی مرا رشتهٔ حیات

و آن موی همچو رشتهٔ تب‌بُر به صد گره

واژهٔ قافیهقافیه: ـهدیوان اشعار

با همدگر اختلاط چون بند قبا

دارند ولی نیَند خالی ز گره

هم‌قافیهردیف: نیمقافیه: ـرهدیوان شمس

من بحر تمامم و یکی قطره نیم

احول نیم و چو احولان غره نیم

هم‌قافیهقافیه: ـرهدیوان شمس

بفروخت مرا یار به یک دسته تره

باشد که مرا واخرد آن یار سره

هم‌قافیهقافیه: ـرهدیوان شمس

ما مردانیم نشسته بر تنگ دره

مائیم که شیر و گرگ بر ما گذره