جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۶٬۹۵۴ نتیجه برای «آتش» · صفحهٔ ۱۰۶ از ۵۸۰
- غزل شمارهٔ ۲۷۶۵ جلال الدین محمد مولویهم آتش و دود گشته پیچاناز آتش روی جان فزایی
- غزل شمارهٔ ۲۷۶۶ جلال الدین محمد مولویدر بام فلک درافتد آتشگر بر سر بام خود برآیی
- غزل شمارهٔ ۲۷۷۰ جلال الدین محمد مولویبیم است فلک سیاه گردداز آتش و ناله نهانی
- غزل شمارهٔ ۲۷۸۲ جلال الدین محمد مولویجام همچون شمع را بر آتش می برفروزپس بسوز این عقل را گر بیت احزانیستی
- غزل شمارهٔ ۲۷۸۸ جلال الدین محمد مولویچون ز پیش رشته‌ای در لعل چون آتش بتافتموج زد دریای گوهر از میان خاره‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۷۹۰ جلال الدین محمد مولویبار دیگر در جهان آتش زدی آتش زدیتا به هفتم آسمان برتاختی برتاختی
- غزل شمارهٔ ۲۷۹۱ جلال الدین محمد مولویگر نه جوشاجوش غیرت کف برون انداختینقش بند جان آتش رنگ او با ماستی
- غزل شمارهٔ ۲۸۰۳ جلال الدین محمد مولویصد هزاران خانه هستی به آتش درزدهتشنگان مرد و زن مردانه دیوانگی
- غزل شمارهٔ ۲۸۱۲ جلال الدین محمد مولوینی تو بر دریای آتش بال و پر را سوختینی تو بر پشت فلک پاهای خود افشرده‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۸۲۲ جلال الدین محمد مولویاگرت بیند آتش همگی آب شود خوشاگرت بیند منکر برهد او ز نکیری
- غزل شمارهٔ ۲۸۸۰ جلال الدین محمد مولویآتش باده بزن در بُنهِ شرم و حیادل مستان بگرفت از طرب پنهانی
- غزل شمارهٔ ۲۸۸۱ جلال الدین محمد مولویمن که چون دیگ بر آتش ز تبش خشک لبمگوش آنم کم از آن چرب زبان ترسانی