جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۴۹۹ نتیجه برای «گل» با فیلتر قصیده · صفحهٔ ۱۱ از ۴۲
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲ - در ستایش علاء الدین عطاملک جوینی صاحب دیوان سعدی شیرازیشگفت نیست گر از طین به در کند گل و نسرینهمانکه صورت آدم کند سلالهٔ طین را
- غزل شمارهٔ ۳۳ جلال الدین محمد مولویاز دلْ خیالِ دلبری، برکرد ناگاهان سَریماننده‌یِ ماه از افق، ماننده‌یِ گُل از گیا
- غزل شمارهٔ ۱۱۳۵ جلال الدین محمد مولویاز آن شراب که گر جرعه‌ای از او بچکدز خاک شوره بروید همان زمان گلزار
- غزل شمارهٔ ۱۶۰۲ جلال الدین محمد مولویگرچه نفست رستمی باشد مسلط بر دلتلرز بر وی افکند چون بر گل لرزان صیام
- غزل شمارهٔ ۲۰۴۶ جلال الدین محمد مولویهر لحظه لاله گوید با گل که ای عجبنرگس چه خیره می‌نگرد سوی یاسمین
- غزل شمارهٔ ۲۴۴۵ جلال الدین محمد مولویچنگ از شمال و از یمین اندر بر حوران عیندر گلشنی پر یاسمین بر چشمه‌ای فواره‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۴۹۸ جلال الدین محمد مولویچرا تازه نمی‌باشی ز الطاف ربیع دلچرا چون گل نمی‌خندی چرا عنبر نمی‌سایی
- غزل شمارهٔ ۳۱۲۰ جلال الدین محمد مولویاز این‌ها گذشتم مبر سایه از ماکه در باغ دولت گل و سرو مایی
- شمارهٔ ۱۶ - در مدح شاه عباس دوم صائبزنگی شب را کند خورشید منظر ماهتابمهره گل را دهد تشریف گوهر ماهتاب
- شمارهٔ ۳۴ - در افتتاح پل خواجو صائباز گل و شمع که افروخته و ریخته استکهکشان دگر از خاک نمایان شده است
- شمارهٔ ۳۷ - در مدح نواب ظفرخان صائبسنبل خواب پریشان از سر بالین منمی توان با آستین رفتن چو گل از جامه خواب
- شمارهٔ ۴۱ - در توصیف کابل و مدح نواب ظفرخان صائبخوشا عشرت سرای کابل و دامان کهسارشکه ناخن بر دل گل می زند مژگان هر خارش