جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۹٬۶۵۱ نتیجه برای «دو» · صفحهٔ ۱٬۳۹۹ از ۱٬۶۳۸
- غزل شمارهٔ ۲۷۱۸ صائبسرسری نتوان به کنه حیله اندوزان رسیدکز تأمل آب زیرکاه روشن می شود
- غزل شمارهٔ ۲۷۲۴ صائبشوخترشد چشم مست یار در دوران خطگرچه در فصل بهاران خواب سنگین می شود
- غزل شمارهٔ ۲۷۶۷ صائبگرچه مجمر از ستمکاری زد آتش در سپنددود تلخش انتقام از دیده مجمر کشید
- غزل شمارهٔ ۲۷۶۹ صائبکیست گردون تا نباشد تابع فرمان عشق؟چون تواند مشت خاشاکی زطوفان سر کشید؟
- غزل شمارهٔ ۲۷۷۰ صائبزندگی با هوشیاری زیر گردون مشکل استتا نگردی مست این بار گران نتوان کشید
- غزل شمارهٔ ۲۷۸۹ صائبسپند من مسلم چون تواند جَست ازین آتش؟که دود من ره بیرون شد از مجمر نمی‌یابد
- غزل شمارهٔ ۲۷۹۲ صائبسبکروحی که از دوش افکند بار علایق رانگیرد نقش پهلویش اگر بر بوریا افتد
- غزل شمارهٔ ۲۸۱۸ صائبزناز و سرگرانی آنقدر خون در دل من کنکه یک ساغر توانی خورد از ان چون دور بر گردد
- غزل شمارهٔ ۲۸۲۳ صائببه دل برگشت گرد آلود خجلت آهم از گردونچو صیادی که دست خالی از نخجیر برگردد
- غزل شمارهٔ ۲۸۲۷ صائببشو از عیش شیرین دست، تا گردد دلت روشنکه موم از شهد چون شد دور، شمع انجمن گردد
- غزل شمارهٔ ۲۸۳۲ صائببه این سامان نخواهد ماند دایم چرخ دولابیشود ویران دکان هرکه از دولاب می‌گردد
- غزل شمارهٔ ۲۸۳۵ صائبمبین گستاخ در رویش چو مشک اندود می‌گرددکه خال او ز خط زنبور خاک‌آلود می‌گردد