جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۷٬۷۶۱ نتیجه برای «آمد» · صفحهٔ ۲۱۲ از ۶۴۷
- غزل شمارهٔ ۲۴۳۵ جلال الدین محمد مولوینک نوبهار آمد کز او سرسبز گردد عالمیچون یار من شیرین دمی چون لعل او حلواگری
- غزل شمارهٔ ۲۴۶۵ جلال الدین محمد مولویآمدهای که راز من بر همگان بیان کنیو آن شه بی‌نشانه را جلوه دهی نشان کنی
- غزل شمارهٔ ۲۴۹۴ جلال الدین محمد مولویجان ز وجود جود تو آمد و مغز نغز شدباز ز پوست‌هاش چون همچو پیاز می‌کنی
- غزل شمارهٔ ۲۵۰۰ جلال الدین محمد مولویچو آمد موسی عمران چرا از آل فرعونیچو آمد عیسی خوش دم چرا همدم نمی‌گردی
- غزل شمارهٔ ۲۵۱۳ جلال الدین محمد مولویچو آن عمر عزیز آمد چرا عشرت نمی‌سازیچو آن استاد جان آمد چرا تخته نمی‌شویی
- غزل شمارهٔ ۲۵۳۴ جلال الدین محمد مولویز بس احسان که فرمودی چنانم آرزو آمدکه موسی چون سخن بشنود در می‌خواست دیداری
- غزل شمارهٔ ۲۵۵۶ جلال الدین محمد مولویکه جان او چنان صاف و لطیف آمد که جان‌ها راز روی شرم و لطف او فریضه گشت پرهیزی
- غزل شمارهٔ ۲۵۸۰ جلال الدین محمد مولویره داده به دام خود صد زاغ پی بازیچون باز به دام آمد برداشته مضرابی
- غزل شمارهٔ ۲۵۹۷ جلال الدین محمد مولویجان بی‌تو یتیم آمد مه بی‌تو دو نیم آمدگلزار جفا گردد چون تخم جفا کاری
- غزل شمارهٔ ۲۶۱۸ جلال الدین محمد مولویای روح چه می‌ترسی روحی نه تن و نفسیتن معدن ترس آمد تو عیش و تماشایی
- غزل شمارهٔ ۲۷۱۷ جلال الدین محمد مولویاز آن می‌ها ز وصلش مست بودینک آمد مر تو را دور خماری
- غزل شمارهٔ ۲۷۳۵ جلال الدین محمد مولویظاهر مشواد او که آمداز شوم ظهور او خفایی