جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۵۵۶ از ۹۹۶
- بخش ۳۱ - حکایت زورآزمای تنگدست سعدی شیرازیز جور شکم گل کشیدی به پشتکه روزی محال است خوردن به مشت
- بخش ۲۰ - حکایت فریدون و وزیر و غماز سعدی شیرازیپسندید از او شهریار آنچه گفتگل رویش از تازگی برشکفت
- غزل شمارهٔ ۲ جلال الدین محمد مولویگیرم که خارَمْ خارِ بَد، خار از پیِ گُل می‌زَهَدصَرّافِ زَر هم می‌نَهَد، جُو بر سَرِ مِثقال‌ها
- غزل شمارهٔ ۲۱ جلال الدین محمد مولویای جان جان جزو و کل، وی حله‌بخش‌ِ باغ و گلوی کوفته هر سو دهل کای جان حیران الصلا
- غزل شمارهٔ ۲۴ جلال الدین محمد مولویچون نالد این مسکین که تا رحم آید آن دلدار را؟خون بارد این چشمان که تا بینم من آن گلزار را
- غزل شمارهٔ ۲۸ جلال الدین محمد مولویگه خار گردد گاه گل گه سرکه گردد گاه ملگاهی دهلزن گه دهل تا می‌خورد زخم عصا
- غزل شمارهٔ ۴۵ جلال الدین محمد مولویبلبل با درخت گل گوید «چیست در دلت؟این دم در میان بنه، نیست کسی، توی و ما»
- غزل شمارهٔ ۵۴ جلال الدین محمد مولویبه باطن همچو عقل کل به ظاهر همچو تنگ گلدمی الهام امر قل دمی تشریف اعطینا
- غزل شمارهٔ ۲۱۷ جلال الدین محمد مولویگل شکفته بگویم که از چه می‌خنددکه مستجاب شد او را از آن بهار دعا
- غزل شمارهٔ ۲۴۳ جلال الدین محمد مولویچو به حق مشتغل شدی فارغ از آب و گل شدیچو که بی‌دست و دل شدی دست درزن در این ابا
- غزل شمارهٔ ۴۰۰ جلال الدین محمد مولویچون نظر کردن همه اوصاف خوب اندر دلستوین همه اوصاف رسوا معدنش آب و گلست
- غزل شمارهٔ ۵۶۸ جلال الدین محمد مولویدلا بگریز از این خانه که دلگیرست و بیگانهبه گلزاری و ایوانی که فرشش آسمان باشد