جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۶۰۱ از ۹۹۶
- شمارهٔ ۳۹ - در مدح نواب ظفرخان صائبغنچه های معنی بکرم تبسم چون کنندحد گل باشد که آنجا خنده پنهانی کند
- شمارهٔ ۴۱ - در توصیف کابل و مدح نواب ظفرخان صائبخوشا عشرت سرای کابل و دامان کهسارشکه ناخن بر دل گل می زند مژگان هر خارش
- غزل شمارهٔ ۸۹۲ صائبدر می ناب اگر غوطه زند زاهد خشکنشود تازه و تر چون گل تصویر در آب
- غزل شمارهٔ ۶۴۸۲ صائبتا به زانو پایم از گرد کدورت در گل استگرچه دایم در کنار جویبارم همچو سرو
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲ عطار نیشابوریبر سر خارت چو گل عمر کم از هفته‌ای استپس تو ز غفلت چو گل، زر منمای و مخند
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵ عطار نیشابوریخواهم که درین واقعه از بس که بگریندپر گل شود از اشک همه رهگذر من
- بخش ۲۰ - در مناجات کردن شیخ منصور قدس سره در زندان عطار نیشابوریای وصالت کوه را در گلزدهصدهزاران عقبها در دل زده
- بخش ۳۶ - صفت جشن خسرو عطار نیشابوریز گلبن تا بگلبن می گرفتهز رنگ می رخ گل خوی گرفته
- بخش ۲ - الحکایه و التمثیل عطار نیشابورینه گل بی خار ونه می بی خمارستترا با تو توی بسیار کارست
- بخش ۶۹ - در نصایح عطار نیشابوریدست خود هرگز به خاک و گل مشویاز برای دست شستن آب جوی
- بخش ۹ - الحكایة و التمثیل عطار نیشابوریدل برفتی عقل ازو زایل شدیخاک زیر پایش از خون گل شدی
- بخش ۳۷ - در فنای این جهان و بقای آن جهان فرماید عطار نیشابوریوصالی بی فراقی قسم کس نیستکه گل بی خار و شِکّر بی مگس نیست