جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۸۱۳ از ۹۹۶
- غزل شمارهٔ ۶۰۰۹ صائباز من آزاده دارد یاد (سرو) بی ثمرروی خود را تازه با اهل گلستان داشتن
- غزل شمارهٔ ۶۰۱۱ صائبخار دیوار گلستانم که از بی حاصلیمی کشم خجلت ز اوج اعتبار خویشتن
- غزل شمارهٔ ۶۰۱۴ صائببر گلوی خود ز غیرت می گذارم چون سبوگر برآرم از بغل دست سؤال خویشتن
- غزل شمارهٔ ۶۰۲۱ صائبشرم حسن از باده گلگون شود هشیارتردولت بیدار را خوابیده نتوان یافتن
- غزل شمارهٔ ۶۰۲۴ صائبپیش رخساری که می لغزد بر او پای نگاهساده لوح آن کس که از گلزار می گوید سخن
- غزل شمارهٔ ۶۰۳۰ صائبدر گلستانی که می باید سراپا چشم شدبخیه می باید مرا بر دیده بینا زدن
- غزل شمارهٔ ۶۰۳۴ صائبمی توان تا غوطه در سرچشمه خورشید زدخیمه بر گلزار چون شبنم نمی باید زدن
- غزل شمارهٔ ۶۰۵۴ صائبقحط شبنم خشک خواهد کرد گلزار ترابا نظربازان چنین گر سر گران خواهی شدن؟
- غزل شمارهٔ ۶۰۷۰ صائباز ته دل چون سحر برکش نوای ساده اینقش بر بال تذروان چنگل شهباز کن
- غزل شمارهٔ ۶۰۷۲ صائبسرکشی بگذار پیش امر حق تسلیم کنآتش نمرود را گلزار ابراهیم کن
- غزل شمارهٔ ۶۰۷۶ صائبچهره گلگون برافروز از شراب آتشینبرگ برگ این چمن را بلبل و پروانه کن
- غزل شمارهٔ ۶۰۹۰ صائبشمع را فانوس از آفات می دارد نگاهدست از دامان آن گلگون قبا کوته مکن