جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۹٬۶۵۱ نتیجه برای «دو» · صفحهٔ ۹۹۰ از ۱٬۶۳۸
- غزل شمارهٔ ۳۱ صائبنیست ممکن رام‌کردن چشمِ جادوی تراسایه می‌بوسد زمین از دور، آهوی ترا
- غزل شمارهٔ ۳۶ صائببر سپندِ شوخ، مجمر تنگنای دوزخ استبر نمی‌آیی چو بوی عود ازین مجمر چرا
- غزل شمارهٔ ۴۴ صائبحسن بی‌‌رحم است، ورنه دودِ تلخِ آهِ منآب گرداند به چشم آیینهٔ فولاد را
- غزل شمارهٔ ۴۹ صائبچشمِ حیران ساخت رویش خطِ مُشک‌اندود راآه ازین آتش که در زنجیر دارد دود را
- غزل شمارهٔ ۵۰ صائبدل چِسان پیچد عنانِ آهِ دردآلود را؟زآتشِ سوزان عنانداری نیاید دود را
- غزل شمارهٔ ۵۱ صائبنیست حاجت دیده‌بان حسنِ عتاب‌آلود رادور باش از خود بود حسن حجاب‌آلود را
- غزل شمارهٔ ۵۴ صائبکرد یکسر را ادا در روزگارِ بختِ مابود هر خواب قضایی دولتِ بیدار را
- غزل شمارهٔ ۵۵ صائبیا خطِ عنبرفشان، یا زلفِ مشکین می‌شودپای رفتن نیست دودِ آتشِ رخسار را
- غزل شمارهٔ ۵۸ صائبدیدهای کز سرمهٔ عبرت منوّر گشته استچشمِ خواب‌آلود داند دولتِ بیدار را
- غزل شمارهٔ ۵۹ صائبقاصدان از ابرِ گوهربار دارد هر طرفکی کند دوری ز خاکِ خشک غافل بحر را
- غزل شمارهٔ ۶۱ صائبنفس را بدخو به ناز و نعمتِ دنیا مکنآب و نانِ سیر، کاهل می‌کند مزدور را
- غزل شمارهٔ ۶۶ صائبوصفِ زلفِ یار عاجز می‌کند تقریر رادوریِ این راه، کوته می‌کند شبگیر را