جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۵۳۴ نتیجه برای «باده» با فیلتر مولانا · صفحهٔ ۱ از ۴۵
- غزل شمارهٔ ۲۵۴ جلال الدین محمد مولویباده ده آن یارِ قدح‌باره رایار ترش‌رویِ شکرپاره را
- غزل شمارهٔ ۲۱۵۹ جلال الدین محمد مولویباده چو هست ای صنم بازمگیر و نی مگوعرضه مکن دو دست تی پر کن زود آن سبو
- غزل شمارهٔ ۲۴۰۲ جلال الدین محمد مولویباده بده ساقیا عشوه و بادم مدهوز غم فردا و دی هیچ به یادم مده
- غزل شمارهٔ ۳۱۷۳ جلال الدین محمد مولویباده ده، ای ساقی هر متقیبادهٔ شاهنشهی راوقی
- غزل شمارهٔ ۱۳۰۴ جلال الدین محمد مولویباده نمی‌بایدم فارغم از درد و صافتشنه خون خودم آمد وقت مصاف
- غزل شمارهٔ ۱۳۶۰ جلال الدین محمد مولویباده ده ای ساقی جان باده بی‌درد و دغلکار ندارم جز از این گر بزیم تا به اجل
- غزل شمارهٔ ۲۲۸۴ جلال الدین محمد مولویباده بده باد مده وز خودمان یاد مدهروز نشاط است و طرب برمنشین داد مده
- رباعی شمارهٔ ۸ جلال الدین محمد مولویاز بادهٔ لعل، ناب شد گوهر ماآمد به فغان ز دستِ ما ساغر ما
- رباعی شمارهٔ ۲۱۴ جلال الدین محمد مولویاین مستی من ز بادهٔ حمرا نیستوین باده به جز در قدح سودا نیست
- رباعی شمارهٔ ۲۴۸ جلال الدین محمد مولویبستم سر خم باده و بوی برفتآن بوی بهر ره و بهر کوی برفت
- رباعی شمارهٔ ۵۷۰ جلال الدین محمد مولویاین مست به باده‌ای دگر می‌گرددقرابه تهی گشت و بسر می‌گردد
- غزل شمارهٔ ۷۵۳ جلال الدین محمد مولویهم لبان می‌فروشت باده را ارزان کندهم دو چشم شوخ مستت رطل را گردان کند