به گل بلبل همی گفت ای دل افروز
چراغ مهربانی را برافروز
۱بیا کامشب شب ناز و نیاز است
چو زلف ماهرویان شب دراز است
۲غنیمت دان شبی با یار تا روز
به هم گفتن بسی اسرار جان سوز
۳دو یار مهربان چون راز گویند
حکایتهای رفته باز گویند
۴بهشت جاودان جز آن نفس نیست
ولی کس را بدان دم دسترس نیست
۵
