غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۵۲ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

عشق تو به جان دریغم آید

نامت به زبان دریغم آید

۱

وصف سر زلف پر طلسمت

از شرح و بیان دریغم آید

۲

از زلف تو سرکشان ره را

یک موی نشان دریغم آید

۳

من موی‌میان نگویمت زانک

این وصف بدان دریغم آید

۴

هر چند میان تو چو مویی است

مویی به میان دریغم آید

۵

دل می‌خواهی و من نیم آنک

هرگز ز تو جان دریغم آید

۶

یک ذره خیال چهرهٔ تو

از هر دو جهان دریغم آید

۷

نی نی که ز رخ نقاب بردار

کان روی نهان دریغم آید

۸

عطار چون از تو شد سبک دل

در بند گران دریغم آید

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: دریغم آیدقافیه: ـان۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«دریغم آید» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست

پایان مصرع‌ها

  1. آیدآید
  2. طلسمتآید
  3. راآید
  4. زانکآید
  5. استآید
  6. آنکآید
  7. توآید
  8. بردارآید
  9. دلآید

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.