غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۱۲ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

من با تو هزار کار دارم

جانی ز تو بی قرار دارم

۱

شب‌های وصال می‌شمردم

تا حاصل روزگار دارم

۲

گفتی که فراق نیز بشمر

چون با گل تازه خار دارم

۳

گر در سر این شود مرا جان

هرگز به رخت چه کار دارم

۴

تا جان دارم من نکوکار

جز عشق رخت چه کار دارم

۵

گفتی مگریز از غم من

چون غمزهٔ غمگسار دارم

۶

چون بگریزم ز یک غم تو

چون غم ز تو من هزار دارم

۷

گفتی که بیا و دل به من ده

تا دل ز تو یادگار دارم

۸

ای یار گزیده، دل که باشد

جان نیز برای یار دارم

۹

گفتی سر خویش گیر و رفتی

کز دوستی تو عار دارم

۱۰

سر بی تو مرا کجا به کاراست

سر بی تو برای دار دارم

۱۱

گفتی که کمند زلف من گیر

یعنی که سر شکار دارم

۱۲

چون رفت ز دست کار عطار

چون زلف تو استوار دارم

۱۳

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: دارمقافیه: ـار۱۳ از ۱۳ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. دارمدارم
  2. می‌شمردمدارم
  3. بشمردارم
  4. جاندارم
  5. نکوکاردارم
  6. مندارم
  7. تودارم
  8. دهدارم
  9. باشددارم
  10. رفتیدارم
  11. کاراستدارم
  12. گیردارم
  13. عطاردارم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.