غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۹۲ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)

ما رند و مقامر و مباحی‌ایم

انگشت نمای هر نواحی‌ایم

۱

خون خواره چو خاک جرعه از جامیم

خون ریز ز دیده چون صراحی‌ایم

۲

هر چند که از گروه سلطانیم

نه قلبی‌ایم و نه جناحی‌ایم

۳

جانا ز شراب شوق تو هر دم

بی صبح و صبوحی و صباحی‌ایم

۴

گر سوختگان تو مباحی‌اند

بس سوخته‌ایم و بس مباحی‌ایم

۵

ما فقر و صلاح کی خریم آخر

چون خاک مقام بی‌صلاحی‌ایم

۶

در بتکده رند و لاابالی‌ایم

در مصطبه مست لافلاحی‌ایم

۷

کافور رباحی ار بود اصلی

کافور نه کافری رباحی‌ایم

۸

تا در رسد این می تو ای عطار

حالی ز بی می ملاحی‌ایم

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: ایمقافیه: ـاحی۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«ایم» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • ردیف با نیم‌فاصله به واژه چسبیده است؛ ممکن است جزئی از خود واژه باشد

پایان مصرع‌ها

  1. مباحی‌ایمنواحی‌ایم
  2. جامیمصراحی‌ایم
  3. سلطانیمجناحی‌ایم
  4. دمصباحی‌ایم
  5. مباحی‌اندمباحی‌ایم
  6. آخربی‌صلاحی‌ایم
  7. لاابالی‌ایملافلاحی‌ایم
  8. اصلیرباحی‌ایم
  9. عطارملاحی‌ایم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.