غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۲۰ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)

ما گبر قدیم نامسلمانیم

نام‌آور کفر و ننگ ایمانیم

۱

گه محرم کم زن خراباتیم

گه همدم جاثلیق رهبانیم

۲

شیطان چو به ما رسد کله بنهد

کز وسوسه اوستاد شیطانیم

۳

زان مرد نه‌ایم کز کسی ترسیم

سر پای برهنگان دو جهانیم

۴

درمانده‌ایم و راه بس دور است

ما راه به کار خود نمی‌دانیم

۵

ما چاره به کار خویش چون سازیم

چو جمله به کار خویش حیرانیم

۶

کی باشد و کی بود که ناگاهی

این پرده ز کار خویش بدرانیم

۷

هر پرده که بعد از آن پدید آید

از آتش معرفت بسوزانیم

۸

زآنجا که درآمدیم از اول

جان را سوی آن کمال برسانیم

۹

عطار شکسته را به یک دفعت

از پردهٔ هر دو کون برهانیم

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـانیم۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. نامسلمانیمایمانیم
  2. خراباتیمرهبانیم
  3. بنهدشیطانیم
  4. ترسیمجهانیم
  5. استنمی‌دانیم
  6. سازیمحیرانیم
  7. ناگاهیبدرانیم
  8. آیدبسوزانیم
  9. اولبرسانیم
  10. دفعتبرهانیم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.