غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۱۹ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

بیار آن جام می تا جان فشانیم

نثاری بر سر جانان نشانیم

۱

بیا جانا که وقت آن درآمد

که جان بر جام جان‌افشان فشانیم

۲

چو بر جان آشکارا گشت جانان

ز غیرت جان خود پنهان فشانیم

۳

دمی کز ما برآید بی غم او

در آن ماتم بسی طوفان فشانیم

۴

چو دریا در خروش آییم وانگه

ز چشم خون‌فشان باران فشانیم

۵

وگر در دیده آید غیر او کس

نمک در دیدهٔ گریان فشانیم

۶

همان بهتر که در عشقش چو عطار

در از دریای بی‌پایان فشانیم

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: فشانیمقافیه: ـان۶ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«فشانیم» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. فشانیمنشانیم
  2. درآمدفشانیم
  3. جانانفشانیم
  4. اوفشانیم
  5. وانگهفشانیم
  6. کسفشانیم
  7. عطارفشانیم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.