غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۱۰ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)

ما مرد کلیسیا و زناریم

گبری کهنیم و نام برداریم

۱

دریوزه گران شهر گبرانیم

شش‌پنج‌زنان کوی خماریم

۲

با جملهٔ مفسدان به تصدیقیم

با جملهٔ زاهدان به انکاریم

۳

در فسق و قمار پیر و استادیم

در دیر مغان مغی به هنجاریم

۴

تسبیح و ردا نمی‌خریم الحق

سالوس و نفاق را خریداریم

۵

در گلخن تیره سر فرو برده

گاهی مستیم و گاه هشیاریم

۶

واندر ره تایبان نامعلوم

گاهی عوریم و گاه عیاریم

۷

با وسوسه‌های نفس شیطانی

در حضرت حق چه مرد اسراریم

۸

اندر صف دین حضور چون یابیم

کاندر کف نفس خود گرفتاریم

۹

این خود همه رفت عیب ما امروز

این است که دوست دوست می‌داریم

۱۰

دیری است که اوست آرزوی ما

بی او به بهشت سر فرو ناریم

۱۱

گر جملهٔ ما به دوزخ اندازد

او به داند اگر سزاواریم

۱۲

بی یار دمی چو زنده نتوان بود

در دوزخ و در بهشت با یاریم

۱۳

بی او چو نه‌ایم هرچه باداباد

جز یار ز هرچه هست بیزاریم

۱۴

در راه یگانگی و مشغولی

فارغ ز دو کون همچو عطاریم

۱۵

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـاریم۱۵ از ۱۵ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. زناریمبرداریم
  2. گبرانیمخماریم
  3. تصدیقیمانکاریم
  4. استادیمهنجاریم
  5. الحقخریداریم
  6. بردههشیاریم
  7. نامعلومعیاریم
  8. شیطانیاسراریم
  9. یابیمگرفتاریم
  10. امروزمی‌داریم
  11. ماناریم
  12. اندازدسزاواریم
  13. بودیاریم
  14. بادابادبیزاریم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.