تا با غم عشق آشنا گشتیم
از نیک و بد جهان جدا گشتیم
۱تا هست شدیم در بقای تو
از هستی خویشتن فنا گشتیم
۲تا در ره نامرادی افتادیم
بر کل مراد پادشا گشتیم
۳زان دست همه جهان فرو بستی
تا جمله به جملگی تورا گشتیم
۴یک شمه چو زان حدیث بنمودی
مستغرق سر کبریا گشتیم
۵زانگه که به عشق اقتدا کردیم
در عالم عشق مقتدا گشتیم
۶ای دل تو کجایی او کجا آخر
این خود چه سخن بود کجا گشتیم
۷عمری مس نفس را بپالودیم
گفتیم مگر که کیمیا گشتیم
۸چون روی چو آفتاب بنمودی
ناچیز شدیم و چون هوا گشتیم
۹چون تاب جمال تو نیاوردیم
سرگشته چو چرخ آسیا گشتیم
۱۰چون محرم عشق تو نیفتادیم
در زیر زمین چو توتیا گشتیم
۱۱نومید مشو درین ره ای عطار
هرچند که نا امید وا گشتیم
۱۲
