تا به عشق تو قدم برداشتیم
عقل را سر چون قلم برداشتیم
۱چون دم ما سخت گیرا شد به عشق
پردهٔ هستی به دم برداشتیم
۲در جهان جان حقیقت‌بین شدیم
وز جهان تن قدم برداشتیم
۳چون درآمد عشق و جان را مست کرد
ما به مستی جام جم برداشتیم
۴بر جمال ساقی جان زان شراب
شادی افزودیم و غم برداشتیم
۵پس دل خود همچو مستان خراب
از وجود و از عدم برداشتیم
۶در خرابی همچو عطار از کمال
گنج راحت بی الم برداشتیم
۷
