غزلیات

غزل شمارهٔ ۸۲۶ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

به سر زلف دلربای منی

به لب لعل جان‌فزای منی

۱

گر ببندد فلک به صد گرهم

تو به مویی گره‌گشای منی

۲

به بلای جهانت دارم دوست

گرچه تو از جهان بلای منی

۳

هر کست از گزاف می گوید

که تویی کز جهان سزای منی

۴

این همه ترهات می‌دانم

من برای تو تو برای منی

۵

گر نمانم من ای صنم روزی

تو که جان منی بجای منی

۶

جاودان پادشا شود عطار

گر تو گویی که تو گدای منی

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: منیقافیه: ـای۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«منی» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. منیمنی
  2. گرهممنی
  3. دوستمنی
  4. گویدمنی
  5. می‌دانممنی
  6. روزیمنی
  7. عطارمنی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.