کیست حق را و پیمبر را ولی
آن حسن سیرت حسین بن علی
۱آفتاب آسمان معرفت
آن محمد صورت و حیدر صفت
۲نه فلک را تا ابد مخدوم بود
زانکه او سلطان ده معصوم بود
۳قرة‌العین امام مجتبی
شاهد زهرا شهید کربلا
۴تشنه او را دشنه آغشته بخون
نیم کشته گشته سرگشته بخون
۵آن چنان سرخود که برد بی دریغ
کافتاب از درد آن شد زیر میغ
۶گیسوی او تا بخون آلوده شد
خون گردون از شفق پالوده شد
۷کی کنند این کافران با این همه
کو محمد کو علی کو فاطمه
۸صد هزاران جان پاک انبیا
صف زده بینم بخاک کربلا
۹در تموز کربلا تشنه جگر
سر بریدندش چه باشد زین بتر
۱۰با جگر گوشهٔ پیمبر این کنند
وانگهی دعوی داد ودین کنند
۱۱کفرم آید هرکه این را دین شمرد
قطع باد از بن زفانی کین شمرد
۱۲هرکه در روئی چنین آورد تیغ
لعنتم از حق بدو آید دریغ
۱۳کاشکی ای من سگ هندوی او
کمترین سگ بودمی در کوی او
۱۴یا درآن تشویر آبی گشتمی
در جگر او را شرابی گشتمی
۱۵
