بخش سی و ششم

بخش ۲ - الحكایة و التمثیل عطار

شاعر
عطار
قالب
مثنوی
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

گفت وقت حلق خلقی در حجاز

بهر سنت موی میکردند باز

۱

از یکی پرسید آن مجنون راه

کز چه اندازید موی اینجایگاه

۲

گفت موی افکندن اینجا سنت است

ترک این سنت دلیل محنت است

۳

چون شنود القصه آن دیوانه راز

گفت ای مشتی گدای بی نیاز

۴

حلقه سر گر سنتی آمد نه خرد

پس فریضه ریش میباید سترد

۵

زانکه در ریش تو چندان باد هست

کان بلای صد دل آزاد هست

۶

زین چه گفتم بر شما صد منّت است

کاین فریضه بهتر از صد سنت است

۷

کار کن چون وقت کارت این دمست

زآنکه این یک دم ترا صد عالمست

۸

تاکی از خواب هوس بیدار شو

همچو بیداران دین در کار شو

۹

گر نخواهی کشت کرد امروز تو

چون کنی فردا میان سوز تو

۱۰

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ بخش سی و ششم (۱۲ شعر) قرار دارد.