غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۹۴ بیدل دهلوی

مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

سخت موهوم است نقش پردهٔ اظهار ما

حیرت است آیینه‌دار پشت و روی کار ما

۱

چون نگه در خانهٔ چشم خیال افتاده‌ایم

سایهٔ مژگان تصور کن در و دیوار ما

۲

ریزش خون تمنا، گل‌فروشی‌های رنگ

پرفشانی‌های حیرت بلبل گلزار ما

۳

ناله در پرواز دارد کوشش ما چون سپند

کز گداز بال و پر وا می‌شود منقار ما

۴

چون شرر، وحشت‌قماشانِ دکانِ فرصتیم

چیدن دامان رواج گرمی بازار ما

۵

شمعِ محفل در گشادِ چشم دارد سوختن

فرق حیران است در اقبال تا ادبار ما

۶

با همه یأس، اعتماد عافیت بر بی‌خودی‌ست

ناکجا در خواب غلتد دیدهٔ بیدار ما

۷

قطره‌سامانیم اما موجِ دریای کرم

دارد آ‌غوشی که آسان می‌کند دشوار ما

۸

غربت هستی گوارا بر امید نیستی‌ست

آه از آن روزی که آنجا هم نباشد بارِ ما

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: ماقافیه: ـار۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. ماما
  2. افتاده‌ایمما
  3. رنگما
  4. سپندما
  5. فرصتیمما
  6. سوختنما
  7. بی‌خودی‌ستما
  8. کرمما
  9. نیستی‌ستما

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ بیدل دهلوی

۲٬۸۲۸ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۲٬۸۲۷ شعر) قرار دارد.