زین باغْ هم‌چو شبنم رنجِ خیال بُردم
هر کس طراوتی بُرد من انفعال بُردم
۱ماه از تمامی این‌جا آرایشِ کَلَف داشت
من نیز رنجِ فطرت بهرِ کمال بُردم
۲در دِیرِ ناامیدی دل آتشی نیفروخت
آخر به دوشِ حسرت چون شب زُگال بُردم
۳دادِ دل از عزیزان کس بیش از این چه خواهد؟
در مجلسِ کری چند فریادِ لال بُردم
۴با وضعِ اهلِ عالَم راضی نگشت همت
هر کلفتی که بُردم زین بدخصال بُردم
۵دل را ترددِ جاه از فقر کرد غافل
در آرزوی چینی عِرضِ سفال بُردم
۶چون شعله کز ضعیفی خاکسترش پناه است
پروازْ منفعل بود، سر زیرِ بال بُردم
۷یادِ نگاهی امشب بر صفحه‌ام زد آتش
رفتم ز خویش و با خود فوجِ غزال بُردم
۸تنهایی‌ام برآورد از تنگنای اوهام
زین ششدر آخرِ کار بازی به خال بُردم
۹بیدل، به این سیاهی کز دور کرده‌ام گُل
پیشِ یقینِ خود هم صد احتمال بُردم
۱۰
