مکن سراغ غبارِ ز پا نشستهٔ ما را
رسیده گیر به عنقا پرِ شکستهٔ ما را
۱گذشته‌ایم به پیری ز صیدگاه فضولی
بس است ناوک عبرت زه‌ِ گسستهٔ ما را
۲فراهم آمدن رنگ و بو ثبات ندارد
به رشتهٔ رگ گل بسته‌اند دستهٔ ما را
۳هوای گلشن فردوس در قفس بنشاند
خیالِ در پس زانوی دل نشستهٔ ما را
۴ز دام چرخ پس از مرگ هم کجاست رهایی
حساب کیست به مجمر سپندِ جستهٔ ما را
۵بهانه‌جوی خیالیم واعظ این چه جنون است
به حرف و صوت مسوزان دماغ خستهٔ ما را
۶مگیر خرده به مضمون خون‌چکیدهٔ بیدل
ستم‌فشار مکن زخمِ تازه‌بستهٔ ما را
۷
