نشاند بر مژه اشک ز هم گسستهٔ ما را
تحیر که به این رنگ بست دستهٔ ما را؟
۱هزار آبله دادیم عرض لیک چه حاصل
فلک فکند به پا کار دست بستهٔ ما را
۲کسی به ضبط نفس چون سحر چه سحر فروشد
رها کنید غبار عنان‌گسستهٔ ما را
۳به سیر باغ مرو چون نماند فصل جوانی
چمن چه دسته کند رنگ‌های جستهٔ مارا
۴زبان به‌کام خموش است از شکایت یاران
به پیش کس مگشایید زخم بستهٔ ما را
۵هجوم ناله نشسته است در غبار ضعیفی
برآورند ز بالین پر شکستهٔ ما را
۶سراغ نقش قدم بیدل از هوا نکند کس
ز خاک جو سر در زیر پا نشستهٔ ما را
۷
