دوش از نظر خیال تو دامن‌کشان گذشت
اشک آنقدر دوید ز پی کز فغان گذشت
۱تا پر فشانده‌ایم ز خود هم گذشته‌ایم
دنیا غم تو نیست که نتوان از آن گذشت
۲دارد غبار قافلهٔ ناامیدی‌ام
از پا نشستنی که ز عالم توان گذشت
۳برق و شرار محمل فرصت نمی‌کشد
عمری نداشتم که بگویم چه‌سان گذشت
۴تا غنچه دم زند ز شکفتن بهار رفت
تا ناله گل کند ز جرس کاروان گذشت
۵بیرون نتاخته‌ست ازین عرصه هیچ کس
واماندنی‌ست اینکه تو گویی فلان گذشت
۶ای معنی آب شو که ز ننگ شعور خلق
انصاف نیز آب شد و از جهان گذشت
۷یک نقطه پل ز آبلهٔ پا کفایت است
زین بحر همچو موج گهر می‌توان گذشت
۸گر بگذری ز کشمکش چرخ واصلی
محو نشانه است چو تیر از کمان گذشت
۹واماندگی ز عافیتم بی‌نیاز کرد
بال آنقدر شکست که از آشیان گذشت
۱۰طی شد بساط عمر به پای شکست رنگ
بر شمع یک بهار گل زعفران گذشت
۱۱دلدار رفت و من به وداعی نسوختم
یارب چه برق بر من آتش به جان گذشت
۱۲تمکین کجا به سعی خرامت رضا دهد
کم نیست اینکه نام توام بر زبان گذشت
۱۳بیدل چه مشکل است ز دنیا گذشتنم
یک ناله داشتم که ز هفت آسمان گذشت
۱۴
