بیار باده که گردون بکام ما گردید
مثال غنچه نواها ز شاخسار دمید
۱خورم بیاد تنک نوشی امام حرم
که جز به صحبت یاران رازدان نچشید
۲فزون قبیلهٔ آن پخته کار باد که گفت
چراغ راه حیات است جلوهٔ امید
۳نوا ز حوصلهٔ دوستان بلند تر است
غزل سرا شدم آنجا که هیچکس نشنید
۴عیار معرفت مشتری است جنس سخن
خوشم از آنکه متاع مرا کسی نخرید
۵ز شعر دلکش اقبال میتوان در یافت
که درس فلسفه میداد و عاشقی ورزید
۶
