غزلیات

شمارهٔ ۲۴۲ جامی

شاعر
جامی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

دردا که یار جانب ما را نگه نداشت

آیین مهر و رسم وفا را نگه نداشت

۱

شد خاک پای در ره او صد خداشناس

فارغ گذشت و راه خدا را نگه نداشت

۲

چشم حوادثش مرساد ار چه غمزه اش

از سینه ام خدنگ جفا را نگه نداشت

۳

در غیرتم ز باد که از چشم مردمان

چون سرمه خاک آن کف پا را نگه نداشت

۴

صوفی صفای دل به غم غیر تیره ساخت

آیینه خدای نما را نگه نداشت

۵

هر جا که شد مقیم درت حرمتی نیافت

چون در صف سگان تو جا را نگه نداشت

۶

جامی پس از دعای وصالت ز هجر سوخت

افسوس ازین دعا که بلا را نگه نداشت

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: را نگه نداشتقافیه: ـا۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)

پایان مصرع‌ها

  1. نداشتنداشت
  2. خداشناسنداشت
  3. اشنداشت
  4. مردماننداشت
  5. ساختنداشت
  6. نیافتنداشت
  7. سوختنداشت

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ جامی

۳٬۳۹۱ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۱٬۰۱۵ شعر) قرار دارد.