نیستم چون یار ترکی‌گو ولی تا زنده‌ام
چشم ترک و لعل ترکی‌گوی او را بنده‌ام
۱ریزم از شیرین‌زبانی در سخن شکر ولی
پیش آن لب از زبان خویشتن شرمنده‌ام
۲نیست این شکل هلالی زخم ناخن بر تنم
نقش نعل توسنش بر سینه خود کنده‌ام
۳خلقی افکنده سپر از سهم تیر او و من
تا نگردد مانع تیرش سپرافکنده‌ام
۴آتش شوقم ز آب دیده افزون می‌شود
وه که می‌آید چو ابر از گریه خود خنده‌ام
۵گر دهد دستم که یابم دولت پابوس او
باشد این معنی دلیل دولت پاینده‌ام
۶یار اگر بگسست جامی کسوت فقرم حرام
گر بود یک بخیه بی‌پیوند او بر ژنده‌ام
۷
