غزلیات

شمارهٔ ۷۱۴ جامی

شاعر
جامی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

آن کان حسن بود و نبود از جهان نشان

و الآن ان عرفت علی ما علیه کان

۱

اعداد کون و کثرت صورت نمایشی ست

فالکل واحد یتجلی بکل شان

۲

نوری ست محض کرده به اوصاف خود ظهور

نام تنوعات ظهورش بود جهان

۳

هر چند در نهان و عیان نیست غیر او

فی حد ذاته نه نهان است و نی عیان

۴

فایض بود به جود بر اعیان انس و جن

ساری بود ز لطف در اطوار جسم و جان

۵

دانا به هر بصیرت و بینا به هر بصر

گویا به هر زبان و توانا به هر توان

۶

جامی کشیده دار زبان را که سر عشق

رمزی ست کس مگوی و حدیثی ست کس مدان

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـان۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. نشانکان
  2. ستشان
  3. ظهورجهان
  4. اوعیان
  5. جنجان
  6. بصرتوان
  7. عشقمدان

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ جامی

۳٬۳۹۱ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۱٬۰۱۵ شعر) قرار دارد.