حسن خویش از روی خوبان آشکارا کرده‌ای
پس به چشم عاشقان آن را تماشا کرده‌ای
۱ز آب و گل عکس جمال خویشتن بنموده‌ای
شمع گل رخسار و ماه سرو بالا کرده‌ای
۲جرعه‌ای از جام عشق خود به خاک افشانده‌ای
ذوفنون عقل را مجنون و شیدا کرده‌ای
۳گرچه معشوقی لباس عاشقی پوشیده‌ای
آنگه از خود جلوه‌ای بر خود تمنا کرده‌ای
۴بر رخ از زلف سیه مشکین سلاسل بسته‌ای
عالمی را بسته زنجیر سودا کرده‌ای
۵موکب حسنت نگنجد در زمین و آسمان
در حریم سینه حیرانم که چون جا کرده‌ای
۶می‌کنی جامی گم اندر عشق اسم و رسم خویش
آفرین بادا بر این رسمی که پیدا کرده‌ای
۷
