دل ز مهر دیگران برداشتی
در دل ما مهر دیگر کاشتی
۱در چه افکندی دلم را زان ذقن
از جفا مویی فرو نگذاشتی
۲شمع رخ کردی نهان از آه من
آه من باد هوا انگاشتی
۳طعن خودرایی زدی بر عاشقان
عاشقان را همچو خود پنداشتی
۴خوش شد از جنگ تو وقت من مگر
گیرمت در بر به وقت آشتی
۵نوبت شاهی زدی در ملک حسن
ز آتش دلها علم افراشتی
۶جامی آخر کشته تیغش شدی
سر در آن کردی که در سر داشتی
۷
