چو از تن تیر تو جان را بدزدد
ز تیرت سینه پیکان را بدزدد
۱گریزم در خدا چون بینم آن چشم
مباد آن کافر ایمان را بدزدد
۲خطت بنهفت لب را در شگفتم
که چون خضر آب حیوان را بدزدد
۳زند شب رخنه دل در باغ وصلت
که تا سیب زنخدان را بدزدد
۴شب عاشق نگردد بی تو روشن
وگر خود ماه تابان را بدزدد
۵چه باشد کز عدم دزدی زند نقب
ز عمرم روز هجران را بدزدد
۶چو لب شد خوان حسنت را نمکدان
دلم خواهد نمکدان را بدزدد
۷چو خواند شعر جامی را سخندان
نه تنها شعر دیوان را بدزدد
۸
