بیا که قاصد فرخنده پی ز راه رسید
رساند مژده که شاه جهان پناه رسید
۱فروغ نور جمالش به چشم مهر افتاد
صدای کوس جلالش به گوش ماه رسید
۲سرود مجلس رندان دردنوش اینست
که شاه تخت جلالت به تختگاه رسید
۳شدند نعره زنان ناشنیده نغمه نی
که این نوا به مقیمان خانقاه رسید
۴بخند گو لب مظلوم از بشارت بخت
که دادبخش به سر وقت دادخواه رسید
۵گناه بود کزو دور زیستم یکچند
چها به روی من از شرم این گناه رسید
۶چو کرد دعوی شادی دلم به مقدم او
ز اشک شادیش از هر مژه گواه رسید
۷رسید جذبه لطفی به هر ضعیف از وی
بدان مثابه که از کهربا به کاه رسید
۸به هر گدا که چو جامی فکند گوشه چشم
ز خاک راه مذلت به صدر جاه رسید
۹
