غزلیات

شمارهٔ ۱۵۰ جامی

شاعر
جامی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

هر کس که سود چهره به راه تو سود کرد

در روی تو جمال ازل را سجود کرد

۱

مسکین فقیه گوش اشارت شنو نداشت

منع سماع زمزمه چنگ و عود کرد

۲

دیریست می زند دم ارشاد شیخ شهر

آن نارسیده دعوی این کار زود کرد

۳

صوفی نداشت جاذبه صید هیچ کس

کاری که کرد سبحه و دلق کبود کرد

۴

زاهد نبرد راه به سرمنزل فنا

بیچاره چون تحمل بار وجود کرد

۵

افسردگان به ساحل حرمان نشسته اند

خوش آن که جا به لجه بحر شهود کرد

۶

جامی همیشه بود خراب از سرود عشق

آمد صدای نی مدد آن سرود کرد

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: کردقافیه: ـود۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. کردکرد
  2. نداشتکرد
  3. شهرکرد
  4. کسکرد
  5. فناکرد
  6. اندکرد
  7. عشقکرد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ جامی

۳٬۳۹۱ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۴۹۳ شعر) قرار دارد.