چون تاب نیاری که به تو دیده فروزم
آن به که به مژگان ز رخت دیده بدوزم
۱تنگ آمدی از من مگشا در نظرم روی
بگذار که از آتش شوق تو بسوزم
۲خواهم چو مه نو ز تو انگشت نما شد
زینگونه که کاهد غم تو روز به روزم
۳دل خون شد و سر خاک به راه غم عشقت
در دل غم و در سر هوس توست هنوزم
۴شب شعله آهم ز تو بر سقف علم زد
هر نی شد ازان مشعله خانه فروزم
۵از کشمکش هجر کمانیست خمیده
این تن که بر او خشک شده پوست چو توزم
۶مو گفتم و جامی زمیان تو سخن راند
جز خاطر دانا که کند فهم رموزم
۷
