غزلیات

شمارهٔ ۴۱۳ جامی

شاعر
جامی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

خورشید و ماه را چه برابر کنم به تو

بنشین دمی که دیده منور کنم به تو

۱

مشکین شمامه ایست زنخدان تو ز خط

پیش آی تا مشام معطر کنم به تو

۲

بنگر میان خویش چه حاجت که من به موی

تشبیه ضعف این تن لاغر کنم به تو

۳

با هیچ آفریده تو را نیست نسبتی

ترسم کزین عقیده دیگر کنم به تو

۴

رویت بهشت و لعل تو کوثر بود چرا

ذکر بهشت و چشمه کوثر کنم به تو

۵

چون می روی ز دیده به صورت مجال ده

کآیینه خیال مصور کنم به تو

۶

تقریب ذکر جامی و تحریر حال اوست

چون وصف عاشقان سخنور کنم به تو

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: کنم به توقافیه: ـر۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است
  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)

پایان مصرع‌ها

  1. توتو
  2. خطتو
  3. مویتو
  4. نسبتیتو
  5. چراتو
  6. دهتو
  7. اوستتو

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ جامی

۳٬۳۹۱ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۴۹۳ شعر) قرار دارد.